dinsdag 15 maart 2011

De klok stond stil...

Hey lieve lezers,

vandaag ben ik verdrietig,
want vanochtend is één van mijn lieve konijnen overleden.
Hoe vreemd het voor sommige ook klinkt, het voelt alsof ik een familielid heb verloren.

Mijn vader is allergisch voor de huidschilfers van dieren, maar een konijn kon buiten, dus vroeg ik of dat kon. Uiteindelijk hadden we 2 lieve konijnen.

Maar eergister was het helemaal mis met ééntje, ze was heel benauwt, at niet en ze kon niet poepen.
We zijn met haar naar een dierenarts geweest, maar haar ziektebeeld was gewoon weg vreemd. Ze konden niet zien wat er precies was.
Na een spuitje medicijnen mochten we haar weer mee nemen, maar de kans was al erg groot, dat ze dood zou gaan...

En ze heeft het ondanks alles, niet gehaald...

Het vreemdste was dat vanochtend toen ik wakker werd mijn klok stil stond, men zegt dat dat een teken is dat er iemand is overleden.


Toch moet je weer doorgaan en aan de leuke momenten denken, dat je haar kocht en meteen dacht, dat is een lief dier, verzorgen en om het dier geven, daar daait het om...


4 reacties:

Marie zei

Nog veel succes met het treuren (oké, dat klinkt echt raar).
x

Lulu zei

Ik vind dit vreselijk om te moeten zeggen...maar als ik jouw was zou ik snel een nieuw lief konijn zoeken, want konijnen kunnen heel slecht tegen eenzaamheid. 2 dagen nadat ons ene konijn was doodgegaan, ging de andere ook dood van eenzaamheid. Sterkte!
Xx Lulu

Roshelle zei

Ah wat kut voor je =(.

http://lifeofroshelle.blogspot.com/

xVengeance zei

Da's echt vervelend :(.
En het klinkt niet gek hoor, zo voel jij dat gewoon.

En dat je dyslexie hebt, merk je niet zo ;).

Follow :3.

Een reactie plaatsen